Pewnie niejedna z nas czułaby się urażona, gdyby ktoś nazwał ją „wiedźmą” . Całkiem niepotrzebnie. Otóż w dawnych, przedchrześcijańskich czasach, wiedźmą nazywano kobietę, która dużo wiedziała, która zajmowała się m.in. ziołolecznictwem, medycyną, miała bardzo dobry kontakt z przyrodą, z której czerpała wiedzę i moc. Kobieta ta zwykle posiadała wiedzę niedostępną dla ogółu. Chociaż podejrzewano, że wiedźma ma kontakty ze światem demonów, była tolerowana, bo po prostu była potrzebna.
Moje Drogie Dziewczyny, Panie, Kobiety, czujmy się dumne, gdy ktoś nazwie nas „wiedźmą”. Z dumą podnieśmy głowę i z uśmiechem podziękujmy za komplement.
Ale najważniejsze, wykorzystajmy naszą tajemną wiedzę do poznania siebie, tego co jest nam niezbędne do dobrego, szczęśliwego życia😘🌼🌺🌼
