Przyszła raz do serca bram
Pewna Pani, co ją znam.
Zapukała cichuteńko:
Serce, prośbę mam ogromnie wielką.
Naucz mnie tych pięknych słów,
Bo na świecie smutno znów.
Serce się leciutko śmieje.
Czego, Moja Droga, nie wiesz?
Przecież wszystko masz tu, w sobie.
Wszystko, co jest drogie Tobie.
Poradzili, zaradzili i działanie uzgodnili.
Pani serce otworzyła, dobre słowa wypuściła.
I jak wiecie, stał się cud,
Stopniał w ludzkich sercach lód.
Joanna Świca
13.09.2021 r.
